Ja  ja ik weet het, waar blijf dat verslag van de Hannover marathon 2009. Het duurde wat lang en werd door verschillende mensen aangesproken persoonlijk, MSN, sms, Hyves, blog (hxe9 Rick) of per mail. Maar ik had even afstand genomen van schemax92s, routes, stapelen, duurloop en rollator. Ik wilde 14 dagen lang luieren, eten, tuinieren en slagroom eten.

Rollator hoor ik u zeggen  was het zo erg in Hannover. Nou valt mee hoor . De rollator had ik zelfs al voor het Hannover weekend. Tijdens onze laatste gezamenlijke training in Meeden, was er iemand (Bongel) zo lollig geweest om halverwege het parcours het karretje met opschrift voor mij klaar te zetten. Dit natuurlijk tot grote hilariteit van een ieder . Moet gezegd worden hij was geslaagd.

We waren er klaar voor met zx92n allen. Hoewel ik daar iets anders over dacht. Een week te laat bij de groep aangesloten en  twee week ziek zijn werk natuur zowel mentaal als fysiek wel een beetje door, ondanks de prima  schemax92s van Arjanne en de raadgevingen van Jos. Ik had zelf ook het idee dat ik er voor Berlijn beter voor stond. Drie weken voor aanvang nog nieuwe schoenen gekocht omdat ik te veel last kreeg blauwe voet nagels. En wat doe danx85x85.. ja dan je krijgt domme ideexebn. Ga ik naar Siddeburen een week voor de marathon om een snelle 10 km om nog wat snelheid er in te brengen. Laat op weg, laat aanwezig, laat bij de start en (te) snel op de eerste kilometers. Na 4 km zat ik er al helemaal doorheen. Het was warm en er was veel wind. Na 6 km moest ik lopen. Was me nog nooit gebeurd op een 10. Ik was kapot. Had pap in de benen en mentaal kon ik het amper opbrengen op weer aan te zetten. 5 a 6 keer heb ik moeten lopen. Ook de gedachte aan een Pijnenburg koek die me zou worden voorgehouden veranderde weinig. Toen ik bij de finish was had ik het gehad. Zelf spookte het even door mijn hoofd : x93Ik ga niet naar Hannoverx94 Wat had ik daar te zoeken als ik met een 58 minuten op de 10 nog moeite had. Maar goed het dipje was van korte duur en rust het credo. 

De heenreis naar Hannover verliep zonder problemen, het enige wat me zorgen baarde was dat ik geen groene Milieu sticker op mijn raam had geregeld. Als in de stad werd aangehouden koste dat toch weer 40 euri . Maar ja, zou wel heel toevallig zijn als ik daar een politieauto zou tegen komen. De bedoeling was de auto z.s.m. achter het hotel te zetten en alles verder te voet of metro te doen. We hadden gelukkig onze miepmiep bij ons die ons zonder problemen naar het hotel leidde.  Nog even rechts bij het stoplicht en dan was daar het hotel.  Stilstaand keek ik naar de auto naast me x85x85..en wat denk je x85x85.POLITIEAUTO !!!!!!  IK keek naar links politie in uniform. Links achter me politie autox92s x85x85heel  veel. Hadden ze me opstaan wachten ?  Nee Ik stond op 50 meter van het hotelx85x85x85.  voor het politiebureau. Net wat voor mij.

Na tegen het verkeer te zijn ingereden om bij  het hotel te komen , werd er in gecheckt.  Marian en ik hadden een kamer op de bovenste verdieping, tuurlijk en de kamer in de hoek was voor ons. En die kamer was perfect. Beter dan ik verwachte, goed bed, groot LCD-tv er boven. Geen bad maar voor de rest was alles dik in orde, dankzij lyda (goed gedaan meissie). Harm en Hennie werden extra in de watten gelegd (waarschijnlijk i.v.m.  leeftijd en troffen een grote jacuzzi aan en twee LCD-schermen in hun verblijf. Fred en Babs hadden een LOVE_seat in de kamer en Bert en Ina westernkamer, het gehinnik ging door merg en been. Marian en ik sliepen onder het portret van Mister Bean en werken gewekt sx92morgen door de BIG BEN. De rest van de middag hebben we onze start nummers opgehaald en een beurs bezocht.

De stappel-avond hadden we gepland bij een afhaal chinees. Nou raakt een afhaalchinees niet zo gauw in paniek omdat men toch binnen 15-20 minuten is vertrokken. Maar deze raakt e dus wel even in de stress. 25 Hollanders die komen eten en uitgehongerd aan tafel gaan zitten. Jos probeerde ze wat te kalmeren door het menu in te stralen, maar dat had bij deze mensen weinig zin. Wel de afspraak dat we per persoon maar voor 15 euro zouden opeten. Hun gezichten klaarden zichtbaar op en de soep werd heet opgediend. Alleen het hoofdmenu had men wat verkeerd begrepen . Veel nasi, weinig bami. Het mocht de pret niet drukken vooral omdat Bert en Joep hun vooraf verlangende pilsje wat groot zagen uitvallen. Na het eten werd de Italiaanse buurman nog even overvallen voor een lekker ijsje en toen op weg naar de metro.

Aangekomen in het hotel werd al snel de kamers en het bed opgezocht. Alleen de slaap ging heel erg moeilijk. Een of andere vreemde vogel had de thermostaat in het hotel op 25-26 graden gezet en aangezien alle warmte naar boven gaat kregen Marian en ik de volle laag. Ik heb sx92nachts nog geprobeerd de temperatuur iets te laten zakken door op de een digitale thermostaat te staan hengsten maar ik kreeg het er alleen maar warmer van. De morgen kwam dan ook vroeg. Ik hoorde de Big Ben in de verte en dat betekendex85.. eten !!!!

Na het ontbijt was het inpakken en lopen naar de start.  Een drukte van belang natuurlijk hoewel het niet te vergelijken viel met Berlijn qua aantallen. Stip 9.00 viel het start schot en begon voor mij mx92n derde marathon. Ik was er voor de start van overtuigd dat het met de snelheid wel goed zat, maar over de duurtrainingen die ik had gedaan had ik twijfels. Daardoor is je mentale weerbaarheid natuurlijk ook een stukje minder. Daar komt bij dat ik een week te laat met de voorbereiding ben begonnen en twee week heb gemist door ziekte.

Dan de wedstrijd zelf.  Iedereen was er klaar voor. Fred in de 4.00 uur groep,  Joep en Bert in de 4.15 en Babs, Harm, Stefanie, Peter en ik in de 4.30 groep onder  leiding van de ervaren Karin (Nederlands kampioen 100 km te Winschoten).  De eerste kilometers gingen prima. Onze groep telde naast een paar landgenoten ook een paar x93Helmutjesx94 van eind 50 die echt zin in hadden. Na 4 km vroeg eentje of ik niet een Nederlandse x93witzx94 wist ik probeerde mijn loopritme nog te vinden en vertelde dat hij dat na 15 km nog maar eens moest vragen. Ik heb hem niet weer gezien. Het liep best goed. Na 12 km werd het tempo door ons iets verhoogd. Voor we het door hadden liepen we met zx92n vieren . Harm, Peter, Babs en ik.  Harm zag alleen maar bekenden en zwaaide dat het een lieve lust was.  Ook bij de 21 km liep het nog goed hoewel ik de beentjes wel voelde. Ik probeerde met gel en vocht de energie voorraad op peil te houden.  Na 28 km werd het steeds moeilijker  om het tempo vast te houden. Na een kilometer tijd van 6.07 moest ik lossen bij de groep van 4. Wel bleef ik rennen. Toen echter bij 30 km de xbd marathon lopers bij ons op het parcours kwamen, moest ik even lopen. Pap ik de benen. Dan maar terug dacht ik naar de 4.30 groep dacht ik. x93Gaat hetx94 hoorde ik 100 meter verder naar me roepen. Het was Karin die met de 4.30 groep me al had in gehaald. Ik schrok ervan. NU ALx85x85x85

Ik probeerde toch de draad weer op te pakken en zette weer aan en hoopte dat het x93Georgengartenx94 snel zou komen. Maar dat viel tegen ik dacht dat ik het parcours redelijk in mx92n hoofd had maar had waarschijnlijk een lus vergeten. In het park na 35 was ik op, mentaal ook geknakt. Ik liep er met de gedachte dat de rest wel haast een kwartier voorsprong op mij moest hebben. In het park was het warm . Ik liep en rende afwisselend. Werd voor de 5 keer voorbij gelopen door een Italiaan. Bij 40 km zette ik nog een beetje aan en wist hoe de finish was.  Nog 300 meter en weer die Italiaan, maar nu had ik hem x85..voor de zesde keer en liep doodvermoeiend en leeg over de finish.  Harm, Peter en nog een paar stonden even verder over de streep. Ook zij hadden het moeilijk gehad in het park en waren op 1 tot 5 minuten voor mij binnengekomenx85..daar had ik dus nog wat pepmomenten uit kunnen halen, maar ja. Het zat er op. Nog even douchen in een tent. Nee echt niet. Ik keek naar binnen en zag allemaal mannen naakt achter elkaar staan in de rij. Eentje links en eentje rechts met een 30 cm er tussen. Douchenx85x85 hier echt niet. Stel je voor dat je je zeepje laat vallen. Lyda wist in ons hotel nog een kamer met douche te regelen x85x85.en dat voelde heerlijk. Nu bijkomen en mijn knie waar ik vreemd genoeg pas na de marathon last van kreeg laten rusten. Na elke marathon krijg ik problemen met mx92n knie.  Rust en lijken hoe het gaatx85x85.Amsterdam in oktoberx85..wie weet . Wat zeker niet onvermeld mag blijven is dat ook de rset van de ploeg prima hebben gelopen. Peter, Babs en Stefanie allemaal hun doel bereikt. Maar ook de 1/2 marathon (alies, Henk en Marian) en 10 km lopers (Ina en Hennie) deden het prima. Trots was ik op mijn Marian een halve marathon in 2.26.00, een dikke knuffel waard.

Km   tijd                                           Hart GHart

Komende Zaterdag 11 april de laatste lange duurloop ter voorbereiding op de marathon van Hannover. We gaan proberen over deze 37 km 4.15.43 te rennen. Dit betekend 6.53 min per kilometer gemiddeld.  Over de marathon ga ik proberen een 6.00-6.10 per km te lopen.

Even een tussenbalans voor wat betreft de trainingen. M’n Garmin registreerd 4 maal per week de traingen en tot nu toe geen blessures. noknok

  http://connect.garmin.com/activity/2119865  Alle begin is moeilijk…een week te laat aan het schema begonnen ivm de griep. Bij splits kun je de km-tijden zien bij player volg je de loop in z’n geheel.

http://connect.garmin.com/activity/2153848  Samen met Bert en Joep rondje met heuveltraining op het einde. De plaatselijke parkeerplaats van Appie Hein.

http://connect.garmin.com/activity/2194668  M’n eerste wat langere duurloop met de Hannovergroep. Zij lopen er nog 4 km bij ik zwaai af en vindt het na 1,5 uur voldoende.

http://connect.garmin.com/activity/2211213  Op zondagmorgen een bosloop met 19 mensen en na afloop een zoektocht naar een verloeren bril en als beloning warme chocolademelk met slagroom, heerlijk zo moesten alle zondagmorgens zijn.

http://connect.garmin.com/activity/2246059   Op dinsdagavond een rondje voor me zelf .

http://connect.garmin.com/activity/2299062   M’n eerste baantraining 4 x 2000 mtr in marathontempo.

http://connect.garmin.com/activity/2299058   langeduurloop in Zuidlaren/schipborg. Prachtige natuur en een prima organisatie. Nog even met Rick Bosma gepraat die liep 7 x 3km. Heb niet de volledige 29 km gelopen ik vond het bij 20 km en een beetje wel genoeg. Het feit dat ik nog een kleine traingingsachterstand heb is nog nog niet zo heel erg, alleen forceren en een blessure oplopen is in deze moet ik voorkomen.

http://connect.garmin.com/activity/2299057   Met Joep rondje Meeden

http://connect.garmin.com/activity/2383091   De dinsdagavondtraining met Bert-Joep-Peter had het aan het eind best eff moeilijk.

http://connect.garmin.com/activity/2383085   Baantraining 15 x 200 met de groep

http://connect.garmin.com/activity/2391547   Heerlijk zaterdagmorgentraining met een lekker zonnetje erbij. Samen met de groep een training in marathonTempo.

http://connect.garmin.com/activity/2417759   Uitlopen op zondagmorgen in de stromende regen. Geen droog stukje meer aan mxb4n lijf.

http://connect.garmin.com/activity/2524918   I.v.m een klein probleempje met de Garmin mist er een paar dagen. Vandaag de Smeerpijploop gedaan van Woltersum naar Delfzijl. Heerlijk gelopen in 5.52 tot 6.30. 

Tot zover wordt vervolgd.

Je hebt van die dagen daar kijk je naar uit en die de geschiedenis in gaan als de dag van de dagen. Waarover men later vaak nog spreekt en vraagt , waar was jij op die dag? De dag dat je als opa tegen je kleinzoon of kleindochter zegt : Opa weet nog goed wat er die dag gebeurde, jullie waren er nog niet…toen en toen. De kinderen zullen dan ademloos en met volle aandacht luisteren naar wat hun opa hun over die datum zal vertellen. Niet over kleinigheden zoals dat er iemand op de maan is geland, dat het oranje van Rinus Michels in de finale van een wereldkampioenschap heeft gespeeld, dat er twee vliegtuigen het worldtradecenter zijn binnen gevlogen. Nee het moet wel de moeite waard zijn van het vertellen. Nog een paar kleinigheden laat ik u hieronder zien:

Op 10 februari 2005 overlijdt de Amerikaanse toneelschrijver Arthur Miller. Miller is om verschillende redenen wereldberoemd. Met name door zijn toneelstuk "Death of a Salesman" of wel "Dood van een Handelsreiziger". Het stuk ging op 10 november 1949 in premiere, hij ontving er de Pulitzerprijs voor en het is een van de meest vertaalde xe9n gespeelde toneelwerken ter wereld. Een andere reden waarom Miller de internationale pers regelmatig haalde is zijn huwelijk met filmster Marilyn Monroe. Het huwelijk duurde vam 1956 tot 1961 en zorgde voor krantekoppen als " Het Domme Blondje en de Superintellectueel".

                                                                            .

dinsdag

10

februari

2009

.

.

Jaap Molema begint met de voorbereiding van zijn marathon van:

.

HANNOVER

.

.

Frau Hannie wir kommen !!!!

Wat heeft dat nu weer met elkaar te maken? Nou helemaal niets maar wel twee dingen waar je lichamelijke ongemakken van kunt krijgen. Tenminste als je Jaap Molema heet.

Afgelopen zaterdag was dus mijn favoriet loopje. Na een marathon rustpauze van 14 dagen, waarin eenmaal een uurtje werd gelopen, moest het er maar eens van komen.

In die twee week heb ik me namelijk verschrikkelijk gedragen, ja, wat betreft de x93natjesx94 maar vooral de x93droogjes.x94dan hxe8. Ga maar na. Drie verjaardagen, etentje bij de chinees en bij van der Vlak en natuurlijk het eten bij mijn schoonmoeder. En wie mij kent weet dat vlees en slagroom dan de boventoon voert. En dat kon ik best merken in Zuidlaren. De eerste kilometers gingen best nog wel. Met een eindtijd van 49.59 in mijn hoofd werd het bij kilometer 6 best even moeilijk. Het feit dat een nogal eigenwijs uitziende man , eind vijftig, mij meerdere malen voorbij ging, motiveerde mij toch enigszins om er een goede tijd neer te zetten. Wat denkt zox92n pief wel. Dat hij zox92n jong broekie als mij er even uit kan lopen. Bij kilometer 8 was ik er weer redelijk bovenop en richting Annen liep het een stuk beter. Bij kilometer 9 zette ik de turbo nog even aan.  Blijkbaar had hij een dubbele turbo. Op 500 meter

voor de meet, ging hij me nog voorbij ook. De slagroom, vlees en te weinig interval training hadden zijn werk gedaan. Met een sprintje kwam ik over de finish in 50.13 . Alle goede bedoelingen ten spijt, die van mij kwamen niet uit de verf.

Wat wel uit de verf kwam hierna was het tuinhuisje. Ja ja , na 2 dikke maanden in plastic te hebben gelegen in weer en wind, zag dit project het levenslicht. Ik had geen smoezen meer om achter te verschuilen, het moest er maar eens van komen. De laatste smoes was x93ik heb geen handleidingx94, nee dat klopt want die lag blijkbaar onder het hout wat ik nog niet had uitgepakt. Toen eindelijk de bewuste, Ikea handleiding, was gevonden kon de klus beginnen. Gelukkig had ik professionele ingeschakeld. Ik heb namelijk de vreemde gewoonte om van een uitklapbare strandstoel nog een rolator met 5 versnellingen te maken.   Bij het plaatsen van een windscherm hebben vrouw en kind de gewoonte om minimaal 2 uur later op het strand te arriveren, om mijn gestuntel niet te hoeven zien. Ik maak dan de vreemdste creaties. Jan des Bouvrie kan er nog een puntje aan zuigen. Wel twee puntjes want Jan wil altijd symmetrie.

Ik wilde echter deze keer goed beginnen en wat ben je dan zonderx85.jawel x85. de WORKMATE. De hulp voor elke klu(n)s. De bedoeling is echter dat je dat ding uitklapt op de plek waar je gaat werken. En dat deed ik dus ook. Alleen als het om de 15 minuten gaat regenen moet dat ding weer onderdak. En dan behoor je dat ding ook weer in te klappen. Ja en dat deed ik dus niet. Ik pak hem op en wat denk jex85x85x85.schiet het in mijn rug. Dat ding behoort je dus te helpenx85.ja daag. De rest van de dag hebben we vervend en stapelend, ik kan er geen genoeg van krijgen, doorgebracht. En dat tuinhuisje dat gaat helemaal goed komen. Ondanks alles.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:NL; mso-fareast-language:NL;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Hallo frau Hannieaus Hannover,

Iche schreibbediesse brief omdas ich die einige ben die gut deuch kan schreibbe.

Wir wollebinnekort lanks komme vuur lauffe in Hannover neekstem jaar am 3 mai 2009. Hovvedan das sie slaafkamer habbe vuur uns. Wir wolle dan slaaffe mit ienne mit sexman und die dabei geheuren. Wel musseich ienne sage das sie musse auf passen. Een paar lauffers habben vremdekewoontes. Su erst habbe wir Jos, wen si Jos tegekomme wirt alles bei iennegaan wiebelx92n und wubbsen, da kan er zelbst aug nigt aan magge. Wen er iennen vraagt om auf iere ruukke tsoe gaan ligge dan musse siedas dus nigt magge.

Auch mit Harm &Hennie musse sie auf passe, und musse sie ieren kuugge auf slot dreeen. beide wollenimmer apffeltorte und beerdigungskoechen bakken. Aug wen es mitten in der nachtist. Weiter habbe wier nog der Bert. Er wolle alles was ein konientjen magt augmaggen, aber er wolle kain fressen von das konientjen. Anders musse sie dasmaar uuberlege mit Ina zijne freundin.

Der paul moesviele fresse sonst komme er nigt over die eindstreiffe und musse sie dieGreechen (night von der keese) sjikken om iem so holen halberwege. Om diekosten zu drukcken vraage wier sie op sie ein bet habbe der was kleiner ist,das ist fur die Loes. Sie ist night so groos und eine groosse ausgevallensinasapfal karton is vielleight aug genoeg den dan kan sie ja schon beginne metdie verwirkung der sinasapful. Swei unser lauffer wirden spater komme, Babs ubdFred musse iere 34 kinder nog unterbringen, das night alle iere eigene kinderhoor. 17 sind van Babs und 19 von Fred. Das sind 36 huur ich sie sagen. Ja dasstimt, er had nog swei suhauze…….wie ier aug alles su hausse habt. Ja diehabbe night stil gezessen die Fred und Babs.

Wir habbe aug nogeine rollerin, die Marian, sie magt mit mit der 50+ abteilung, eine vraage habeich nog wel. Ist es meuklig das sie eine foto von ihr verspreitted, den wirsint bange das sie night suruuk kan komme, omdas sie night meer zoviel wiellehad. Das foto wirde ich mit schiekke.

Das ist es forerst, sie musse wel rechnung halte das alles stimt mit das essen. Wir neeme dieArjanne mit unt wen das night stimt, dan wirt sie iennen den poekel vol rachenn.Fur oense abreisse wirden wir iennen nog maal bellen.

Ich selbst habbenight zoviel wuunse, nuur jeden avond was slaagshane fur das slaaffe keen !!

Viele grusse undauf wiedersnittsel

Helmuut ausVeendam

* Habbe sie dawel eine stok dabei vuur oensere flagge, es darf eine kurtse zijn wirhangen iem nur halpstok den neekstemtag. When sie bellen, nur via mier die anderen werden iennen night versteeen.

Hoor u denken die neemt het er van, maar is niet helemaal terecht. Tuurlijk dit is een rust week, heb nog niet weer getraind. Maar ook geen ijs gehad voor innerlijk genot. Het ijs heeft betrekking op mijn kuit. Dinsdag naar de fysio geweest en die concludeerde "je hebt je kuit opgeblazen". Hoezo ? Nou gewoon opgeblazen. Maar wat is dat dan "opgeblazen". Ja met een Rennie zul je het niet redden. Dus rust en behandeling. De pezen/spieren in je kuit trekken samen en ontspannen zich. Dit kun je ongestraft doen zolang de spieren genoeg voeding krijgen en een goede doorbloeding is gewaarborgd. Dit kan anders worden als de vele klappen vermoeid raken en als het ware kapot worden getrokken. De kuit wordt hard en rekt niet meer uit maar blift als een klomp vast zitten. Nu denkt u op de bank zitten ijsje eten en chocola er achter aan. Bijna goed. De fysio maakt VOORZICHTIG……pffffff….de klomp spieren wat los en de "kneuzingen" worden behandeld met jaja….komt u maar …….met ……cho…..eh……IJS. En die chocola, die had Babs na afloop bij zich en ik hoorde haar nog zeggen:"die met caramel die is lekker" . Nou Babs die is niet lekker. DIE IS HEEEEEEEEL lekker.

Woensdag was uitlooptraining bij de club het regende en ik zag het uitfietsen even niet zo zitten. Toen het telefoontje kwam waar ik bleef want ze wilden nog even naleuten. Jaja !!!! Nee ze wisten dat Jo ook op de baan was en dat was degene met de tijd van 4.27.40 die ik had geevenaard. En ze genoten er zichtbaar van, even jennen en dat moet kunnen. En er werden ook alweer stiekum plannen gemaakt voor het volgend seizoen, want 1 marathon per jaar moet toch mogelijk zijn zeker met zo’n hechte groep,  appeltaart en chocola/caramel.

Ja, dat is dus een verkeerde manier om een Nederlander te motiveren. Op kilometer 27 stond een Duitse toeschouwer langs de kant me aan te moedigen met de kreet "Du kannst es". Dat is geen aanmoediging, dat is meer het tegenovergestelde. Stel voor dat ik het haal, dan krijgt hij dus gelijk. En dat is knap moeilijk voor een nederlander. Als hij nu had gezegd "Du schafft es nicht"……dat was pas een motivatie geweest, dan waren echt alle remmen los gegaan. Zo van, ik zal hem even laten zien dat ik het wel kan. Dat werk eigenlijk veel beter bij mij. Maar goed, het was natuurlijk goed bedoeld en zo moest ik het dan ook maar zien. Ik had uiteindelijk mijn motivator naast me lopen, Arjanne, U weet wel die van Fullfit. Maar laat ik niet vooruit lopen en beginnen bij het begin.

Vertrokken op vrijdagmiddag met Marian, Fred en Babs Muurman en Astrid richting Berlijn. Eigenlijk al een voorbode dat het een prachtig weekend zou worden, want zeg nu zelf geen problemen onderweg en prachtig weer erbij. Enige smet was dat ik als bijrijder Chantal (navigateuse) op schoot moest nemen omdat de Fred z’n navigatieraambevestiging (leuk voor scrabble met 3 x woordwaarde) niet in het donker werkte. Ze vergat ineens haar mond open te doen maar riep nog net op tijd bij een haakse u-bocht dat we op plaats van bestemming waren. De rest van de Berlijngroep waren s’morgens reeds vertrokken en kwamen ons nu verwelkomen.

De zaterdag stond in het teken van stapelen en de skeelerrace van 42 km van Marian. Het stapelen kreeg wel een heel apart begrip. Toen we gingen kijken naar de 6 km race van die ochtend bij het imposante Olymipisch Stadion. Stonden de kraampjes met bananen, appels, sportdrank, koeken en koffie klaar. Als een stelletje uitgehongerde bavianen werd om iedere meter gestreden dus dan maar letterlijk stapelen. Rond 16.00 uur werd gestart met de 42 km voor de skeelers. Marian had de pech gelijk al in het begin te vallen en na 18 km een wiel te verliezen. Maar ja, ze had nog 9. Bij 32 km verloor ze aan die zelfde kant echter nog een wiel. Daardoor liep haar tijd wat op, maar met een 2 uur en 19 minuten en twee wielen in de hand, een prestatie van formaat. Op zox92n dag loop en slenter je toch meer dan de bedoeling was. Ik wilde Marian toch op de foto zetten en dat betekend verplaatsen. Toen we daarna ook nog best lang moeten lopen naar de Italiaan, voelde ik de benen wel. Flink wat spagetti er tegen aan en dan naar bed. 

Dan de dag van de race. Ontb ijt om 6.00 uur drie uur voor de start. Er werd nog wat ingeslagen met zx92n allen. Toch voelde je de spanning. De meeste lopers van onze groep liepen voor hun eerste marathon. Harm, Bert, Loes en Paul. Niet dat ik de man met ervaring was met mx92n tweede marathon (zie Amsterdam), maar de spanning was bij mij toch iets minder. Berlijn was vol, gezellig en vol. Een half uur voor de start stonden met nog een paar (40.000 man) klaar voor de Run. Tussen de Brandenburgertor en de zuil x93des Siegesx94 stond het vol. Een grote mensen massa kwam in beweging en gingen ervoor.

De eerste kilometers waren geen probleem. We liepen met Arjanne als pacer en lieten de drinkposten de eerste 15 km aan ons voor bij gaan en spraken onze eigen bidons aan. We bleven redelijk vlak lopen, rond de 6.10 tot 6.30 de kilometer. De halve ging in 2.14.00 en dat lag precies op schema. Na de 25 werd het iets moeilijker. We waren nog met vieren. De hiervoor genoemde Duitser moedigde mij aan, drinkposten werden gebruikt en lopend werd het water of sportdrank genuttigd. Het koste hierbij kracht om weer bij de groep te komen. Na dat Bert op 28 zijn geluk alleen wilde proberen, vielen Loes en Harm bij kilometerpunt 31 terug en was ik nog alleen met Arjanne. Ik wilde de tijd van een clubgenote verbeteren (4.27.40), maar echt heel soepeltjes ging het ook niet meer. Toch wilde ik er voor gaan. Het viel op dat veel mensen begonnen te lopen terwijl wij konden blijven doorgaan. De langzame duurtraining begon zijn vruchten af te werpen. Bij 35 km liep het ook nog wel goed hoewel de bovenbenen toch iets vol liepen. Het probleem kwam echter bij 37 km om de hoek kijken. Mijn rechterkuit begon irritant pijn te doen bij het goed afrollen van de voet. Arjanne liet me echter niet met rust en schreeuwde me toe dat ik het kon. De buitenlander om ons heen keken ons aan en vroegen zich verbaasd af wat er allemaal gebeurde. Steeds meer mensen begonnen te lopen en ook mijn hoofd begon steeds vaker te verlangen naar een paar looppassen. Gewoon even lekker rustig aan doen. Bij een drinkpost met de beker in de hand liep ik wat extra meters, maar werd weer wakker geschud door Arjanne haar aanmoedigingen. De kuit wilde eigenlijk niet meer maar ik wilde toch graag door, ook nadat een plaatsgenoot een eind had mee gelopen en er 2 km voor het einde ook af moest. De bocht om,x94 DAS TORx94 riep de pacer, normaal niet iets wat je graag wil horen als je net een EK-voetbal achter de rug hebt, waar Duitsland het goed heeft gedaan. Maar het gaf mij toch weer een extra drive. Een man voor mij dacht daar iets anders over, en probeerde de inhoud van zijn maag zo volledig en duidelijk zichtbaar voor me neer te leggen op straat. Mijn Garmin 405 gaf aan 4.26×85 en een beetje zodat ik er vol voor ging. Voor de finish gingen we met samen hand in hand over de meet de vuist gebald. Ik had het gered en mijn pr verbeterd met een 15 minuten. 4.27.00 gaf hij aan.

Alles deed pijn vooral mijn kuit maar de voldoening smaakte heerlijk, ik had hem. Mijn medelopers waren allemaal tevreden met hun eerste marathon. Wat restte was een terugreis van 6 uurtjes richting Veendam. In het hotel kwam ik er achter dat mijn netto tijd 4.27.40 was geworden. Vreemd mijn Garmin gaf anders aan. Een kijken wat de tijd van mijn clubgenote was :   4.27.40 

DAS DARF DOCH NICHT WAHR SEINx85x85x85x85x85x85x85x85.!!!!!!!